Historyczne podwyżki granicy liberalizacji czynszu w Utrechcie

Granica liberalizacji ceny czynszu jest od 1990 r. wielokrotnie podnoszona w celu zmniejszenia sektora społecznego najmu w Utrechcie. Rozpoczęto od 600 € (1990), wzrosła do 712,50 € (2013), 752,33 € (2021) i 808,06 € (2024). Te dostosowania, wprowadzone przez gabinety takie jak Rutte-II i III, reagują na ostry kryzys mieszkaniowy w Utrechcie, gdzie spółdzielnie takie jak Portaal i Bo-Ex są pod presją z powodu długich list oczekujących na społeczny najem. Cel: stworzenie większej liczby mieszkań średniego najmu w dzielnicach takich jak Kanaleneiland i Overvecht oraz odciążenie spółdzielni, aby mogły się skupić na niskich dochodach. Debaty polityczne w radzie miejskiej Utrechtu toczą się wokół gentryfikacji; krytycy obawiają się wypierania średnich dochodów z centrów miasta i popularnych dzielnic takich jak Lombok. Ustawowo uregulowane w Wet Woningwet i corocznie indeksowane z inflacją plus czynnik korygujący. W latach 2015-2020 granica pozostała stabilna na poziomie 711 €, ale Wet Betaalbare Huur (2021) przyniosła znaczny wzrost. Konsekwencja: około 12% mieszkań na wynajem w Utrechcie zliberalizowano, zwłaszcza w centrum miasta i gminach peryferyjnych takich jak Nieuwegein. Najemcy z długoterminowymi umowami z okresu 'przed-liberalizacją' często zachowują stare przepisy na podstawie prawa przejściowego, co potwierdziła Huurcommissie w sprawach z Utrechtu. Wynajmujący muszą przy nowych umowach respektować granicę. Przyszłość: możliwa dalsza podwyżka w 2025 r. z powodu polityki azotowej i klimatycznej, z wpływem na projekty nowych budów w Utrechcie. Źródła: Staatscourant, raporty Huurcommissie oraz dane Gminy Utrecht oferują szczegółowe tabele. To zrozumienie pomaga w strategicznych ustaleniach cen czynszu w Domstad. (248 słów)